چپ کوچه

به بیست و چند سالگی...

pagah — Sat, 07 Nov 2009 10:22:15 GMT

شروع می شوی

از آیه های خدا

در قرن بیست و یک

جهان درگیر آدم ها

آدم های کشال از ناف نابریده‏ی عقل و بن بست

غیر مترقبه وارد بحث دیگری می شوم

مژده‏ی برای خودم

شروع می شوی

از آیه های خدا

در قرن بیست و یک

تفسیر می شوند آیه!

آخرین پیامبر

آغاز یک پایان بود

pagah — Mon, 02 Nov 2009 09:43:15 GMT

ساعت می دود

تیک تاک

من هنوز

سگم

pagah — Thu, 22 Oct 2009 07:06:20 GMT

چقدر باید سیگار کشید!

چقدر باید سیگار کشید!!

چقدر باید سیگار کشید!!!

چقدر باید سیگار کشید!!!!

چقدر باید سیگار کشید!!!!!

چقدر باید سیگار کشید!!!!!!

چقدر باید سیگار کشید!!!!!!!

چقدر باید سیگار کشید!!!!!!!!

چقدر باید سیگار کشید!!!!!!!!!

چقدر باید سیگار کشید!!!!!!!!!!

چقدر باید سیگار کشید!!!!!!!!!!!

پرنده ی میخکوب

pagah — Thu, 08 Oct 2009 09:01:21 GMT

باید کار کنم

تا پدر بزرگ سر بلند باشد

باید دغدغه‏هایم را

در خواب اندازم

شاید با تعبیری پیرمردی خوشبخت شوم

باید آدم باشم

سیاست خوانده ام

مستوجب احترام هستم

دقیق مثل خودش

خوش برخورد، سرحال

امیدوار به فرداهایی که نیست

هیچگاهی

هیچکس

نگفت که سیب دوست داری؟

اینجا هویتت با تبر روشن می شود

سخت باشی و بی خیال

بکوبی و زنده بمانی

هیچ اتفاقی نمی افتد

اگر؛ مردی را بغض می میراند

اگر پرنده ی میخکوب می شود با تیر

من روز هزار بار می میرم

تا پدر بزرگ خوشبخت باشد

تا پدر بزرگ سربلند...

سیاه

pagah — Fri, 18 Sep 2009 08:16:15 GMT

کلاغی بر بام

کلاغی پشت چشمانت

از ماورایی نور می آیی

این‏جا زمین

زیر پای تو

ته مانده در خویشتن

شبیه‏ی دیوانه - عاشقی که آب نمی شود

پرچم‏ات در بهشت بلند باد

تک ستاره‏ی شب‏های بی مهتاب

سر دسته ی خدایان المپ

چشمانت را که مرور می کنم

تقوای آسمان می شکند

و آبرویش می ریزد

دریاچه‎‏ها خروشانند

دریاچه‏های آزاد

دریاچه‏‎های در زنجیر

دور تنت می گردند

آب را خدا از چشمان تو آفرید

سپس خودش را در آن

به تماشا نشست

کلاغی بر بام

کلاغی پشت چشمانت

از پشت شب

به کشتن شب می آیی

گیسوانت را تکان می دهی

هزار شب، هستی فرو می ریزد

می میرد

سیاه، سیاه، سیاه بلند باد

سیاهی‏ سپید من

از ماورای خویش

از ماورای شب

از ماورای نور می آیی

تک ستاره‏ی شب های بی مهتاب من

نیمچه شعر

pagah — Fri, 11 Sep 2009 15:11:20 GMT

بر هیچ کس پوشیده نیست

پوشیده نسیتم

به قول فروغ

عریانم

شبیه ی عاشقانه های دو تا مادیان

بگذارید یک تصویر ساده پیشکش کنم

کوه

کنار دریا

قطار سنجید

شامگاه

و نسیم که دنبال چیزی می گشت

عریانم

روزگاری خوبی بود

آنگاه که هستی

تا B سبق خوانده بود

الف در جگر دنیا نبود

و قصه ی آخر اینکه

عریانم

مرا بپوشانید

با کبوتران دروغ

کبوتران قشنگ

مرا بپوشانید

با نخستین دروغ هستی

از آدم

pagah — Sat, 05 Sep 2009 08:49:21 GMT

این شعر توسط یک دوست قدیمی حذف شد

متاسفم

زوزه

pagah — Tue, 30 Jun 2009 16:58:15 GMT

می ترسم

روز هزار بار

شاهد مرگ خویشم

چشمانم زوزه می کشند

میان پلک هایم

دستانم می افتند

نخستین سلام

زندگی را

قدم ها

سر گردان

در سرگیچی زمان

و روزها

سیاه دل

از روزگار خویش

می ترسم

مرگ مرا

به زندگی گرفته است

هزار سر

pagah — Wed, 17 Jun 2009 14:24:15 GMT

می روم

هم پای روزگار

گم می شوم

در وسوسه‏ی آدم

می زاید مرا

حوا

هزار سر دارم

ازهزار پستان

شیر

می

نو

شم

کلان که شدم

با هزار پستان

در

گیر

می میرم

دوباره مرا

می زاید

آدم

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

آغوشی برای اروتیک

گفت‌وگو با یعقوب یسنا

وحید بکتاش(سورنا)

اروتیک پدیده‌اي است کهن اما آنچه که امروز از آن اراده می‌شود، تجربه‌ای است که با گذشته‌‌اش تفاوت دارد زیرا اروتیک در یونان باستان از یک پدیده‌ی اسطور‌ه‌ای ‌به نام اروس ناشی می‌شود و یکی از خدایان یونانی بود که عشق را به میان می‌آورد اما آنچه که امروز از اروتیک اراده می‌شود، پدید‌ه‌ای است ادبی که در غرب رونق یافته است با آن که اعتقاد اسطور‌ه‌ای ‌از آن زدوده شده است باز هم ‌‌نمی‌شود جدای از آن اروتیک را درک کرد پس مهم این است که چگونه تجربه‌های اسطور‌ه‌ای ‌بشر دو باره وارد دریافت‌ها و کنش‌های آدمی می‌شود بنابراین بحثی را در باره اروتیک با یعقوب یسنا در میان انداختیم تا در این گفت‌وگو راهی به سوی اروتیک گشوده باشیم.

به احترام وزن مدار ها

pagah — Wed, 03 Jun 2009 08:36:15 GMT

نقد کتاب دوپانزده یک سی، اثر مشترک یاسین نگاه و وحید بکتاش

آدرس:http://www.khorasanzameen.net/rws/yyesna25.html

پری

سر زدم، خانه‏ی همسایه تماشایی بود

باغ همسایه پری داشت که رویایی بود

من و مریم چه دم از عزت فردا بزنیم

هر چه او داشت، همش مایه‏ی رسوایی بود

از فلک دست خدا بر سر آن ماه نهان

از قضا قسمت من حافظ و شیدایی بود

از همان روز که آدم به حوا عاشق شد

آرزو ها همه گند و همه دنیایی بود

جانب ماه شده قبله‏ی هر روزه‏ی ما

داد و بیداد از آن ماه که هر جایی بود

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

می خواهم زنده بمانم

روز هزار بار دیدم که دست و پا می زنم

ازآشنایی تان خورسندم

جناب

بختی بد

مرا آسان گرفته‏ است

زندگی

ممنونم

غم

روزگاری خوبی دارد

از شانه های من

مثل باد سریع، مداوم

مثل سنگ

سنگین می گذرد

جای فرشته ها در شانه های من

خالی است

می خواهم زنده بمانم

جای مرگ را گم کرده ام