چپ کوچه

X

چپ کوچه


	\|+\| نوشته شده توسط سورنا در چهارشنبه سی ام اردیبهشت 1388 \|


	باد فریاد می زند باد می چینم دامن های سپید را از تن درخت بید از تمامت خود برای صبح تعبیر سبز می ریسم بیابان را کوه در کوه زلف می کارم از آب های که سالها برای بازی های کودکانه دنبال دهن می گشتند قصه می سازم باد! من از تبار جنگلم چگونه می شود درخت را جدی نگرفت \|+\| نوشته شده توسط سورنا در پنجشنبه بیست و چهارم اردیبهشت 1388 \|


	ناجوان ماه تنها واقعیت است که دل تنگی هایم را تفسیر می کند زندگی گام به گام ورق می خورد می گذرد شتابان دیدار از مسیر چشمانم در تو تعبیر می شود ماندن پیش از آنکه لبخند بزند جنینی در محور هستی فریاد می کشم وسیع تر از وسعت آواز خطوط دستانت چلیپایی است بر پیشانی زندگی در آغاز ارتکاب حادثه یی تو فراتر از تصور خویشتن و خدا تنها حقیقت است که در دست های تو اتفاق می افتد \|+\| نوشته شده توسط سورنا در چهارشنبه شانزدهم اردیبهشت 1388 \|


	ماهی گیر دانستنی این بود: باید خودم را دراز می کشیدم پل می شدم در مسیر عبور تصورت. دانستی این است: می ایستی روی پل ماهی می گیری دنیا برای تو شاید تنها ماهی ی است که فقط صبحانه ات را کفایت می کند \|+\| نوشته شده توسط سورنا در جمعه یازدهم اردیبهشت 1388 \|


	یک سال پیش روزهای تلخی بود نمی خندیدم کنار آیینه ایستادم آیینه ی که شاخ داشت سرانجام آیینه را تراشیدم زمان ! می دود میدود من چند قدم پیشتر از آن از روزها بی خیال می گذرم آنقدر که زمان تیک تاک درخودش ثانیه ها در گام های من ورق می خورند پدر کلان می گفت: "سنگ را باید با سنگ بیدار کرد" وعشق سنگین ترین سنگی بود که بر فرق من خورد \|+\| نوشته شده توسط سورنا در پنجشنبه سوم اردیبهشت 1388 \|