چپ کوچه

X

چپ کوچه


	بهار دستانت سبز بهار کولی است در تنم \|+\| نوشته شده توسط سورنا در سه شنبه بیست و هفتم اسفند 1387 \|


	شعر نيست آمده تا باورم دهد انسانم آمده با کلاهی و تنبانی و یک خرمنی ریش از شعورم زلزله ی بر پاست تن هزار ساله می جنبد در جفت و تاق نیچه چیزی کمتر از زیاده انسانی این طرف بی خیال بودلر استفراغ انداخت در کشمکش کرم و تن سگ و مرغ همسایه دوگانگی خری امروزی زایید و من شب هفتم زایش به آواز بلند خواندم هیچ عیبی ندارد ما با هم برادریم \|+\| نوشته شده توسط سورنا در سه شنبه بیستم اسفند 1387 \|


	چیزی برای گفتن ندارد سال هاست برای خودم دلتنگم برای پدرم (اسپم) و مادرم که با غنچه های درخت توت به من زندگی می آموخت این بار هزارم بود گام هایم را معکوس شماریدم تا برسم آنجا که - پرتاب سنگی شیشه ی همسایه را در نگاه های کودکم قسمت می کرد من هرگز هرگز حسرت بزرگی هایم را نخواهم خورد من برای یک دست شاشیدن بی خیال بر روی ماه درد می کشم حالا در هر نفسم جریان دارد شب می دود روز \|+\| نوشته شده توسط سورنا در پنجشنبه پانزدهم اسفند 1387 \|


	پرنده راه که می روی حرف که می زنی شبیه ی شهدخت افسانه های مادر بزرگی زبانت ساز می زند برای قناری های لال چقدر حضورت رنگین است آسمان را که از تمامت اش تمام شب ستاره می چکاند در مسیر قدم هایت تو از نگاه دو ماه ی افتاده روی شانه ی هستی قسمت می شوی مرا و پرنده را قسمت من سیاه قسمت پرنده سپید دوباره خط می کشی سپید را سیاه را پرواز می کنی پخش می شوی در تمام شهر اینک من بر شانه هایم پر کشت می کنم می روم تا بلندای فرخار نسیم سبز می چینم برای پریشان کردن گیسوانت در کوچه های کابل \|+\| نوشته شده توسط سورنا در یکشنبه یازدهم اسفند 1387 \|


	کندک خشت آدمی کله اش کندک خشت است با سمنت های پر از توقع دیوار رابطه را بلند می کند هرگز! در هیچ روزنامه ی نخوانده بودم: عشق را با وجب های تو اندازه خواهم گرفت و قول را قرار را با گیسوان تو بسته خواهم کرد تو از پایان کار گفتی دیوانه که هنوز با آغاز خود نرسیده و از درخت حادثه بالا نگاه نکرده آدمی همیشه زندگی را با مرمی اندازه می گیرد برای ریختن دیواری( به دست نیاوردن) دلش را نارنجک می کارد و برای هر رهگذری دام چشم می بندد سخت بود در تو رسیدن حالا هیچ چیزآسان تر از ترک تو نیست من از چیدن انگور در مزرعه عشق جوان مردانه استعفا می دهم پایان کار پایان خودم \|+\| نوشته شده توسط سورنا در جمعه دوم اسفند 1387 \|